امروز یه چیز خنده دار اتفاق افتاد .. عمرا بگم

به این فکر میکنم که احتمالا یکی از همین روزا منو به تخت میبندن واسه ترک .. امروز از بس شکولات و چای و چیپس خوردم دیگه ناهار نخوردم .. سرما هم خوردم واسه همین اصلندشم مزه هاشونو حس نکردم پس چرا میخوردم ؟! به نظر شما من سالمم نه ؟ خب خدا رو شکر ..

راستی ! توی پست قبلی ، یه دوست عزیزی به اسم اسپوتا برامون کامنت گذاشته ! من به هممه هممه اتون توصیه میکنم برین به وبلاگش سر بزنین چون مطمئنم پای همتون بو میده ! آخه نوشته واسه ترک پا و دست و چمیدونم از اینا راه های درمون مفیدی سراغ داره

سلام ! ..... کیف کردین چه آبجی باادبی دارین ؟

****

نتیجه اخلاقی : هرگز نشه فراموش ، گاز اضافی خاموش !

این پست رو تا اینجا داشته باشین ... هر موضوعی به ذهنم برسه ، به گیگیلی دیکته میکنم براتون بنویمنویسه ! گرفتین چی شد و نشد ؟ خب پس فهههلند ..

 ---------

خواهش میشود که : مونا خانوم و مارگریت بهاری و ازاینا و فانوس نمیدونم چی چی خودشونو بیان به من معرفی کنن هرچه زودتر بهتر

به نام حضرت دوست

عرض سلام و ادب و احترام

    قبل از هر چیز باید اعلام وضعیت کنم : (هر چند که احتمالا برای مونا و نور بهشتی تکراریست !! اما اگه سایرین هم بدونن بد نیست..)

آقایون خانم ها، کوچیک ترها بزرگ ترها .. بگوش باشید که وضعیت کمی تا قسمتی آبیست (!) اوه ببخشید، منظورم همون قرمز بود.. البته اون قدرها هم قرمز نیست هاااا (لطفا زیرزمین هاتون رو به مقصد هسته زمین ترک نفرمایید!!) ولی اگه راستش رو بخواین، اوضاع و احوالم در بخش زمان بندی به حدی ریخته به هم که اگه ساعت برج ایفل رو هم ببندم به گردنم (!) باز هم نمیتونم برای برنامه هام، زمان بندی مناسبی داشته باشم (خدا رو شکر که دهه محرم است و مثلا غریبه داره یه دستش رو نگه داشته، وگرنه معلوم نبود که برای بیان همین موضوع چقدر چرت و پرت بلغور می کرد!!) نـــه ، خداییش وضع من رو در دو ـ سه روز آغازین هفته بخونید و بگید که وجدانن این وضع مال آدمی زاااااده یا ... ؟!؟!

شنبه : 7:15 صبح بیداری - 8 ترک منزل - 9 شب بازگشت
یکشنبه : 7:10 صبح بیداری - 8 ترک منزل - 11 شب بازگشت
دوشنبه : 6 صبح بیداری - 8 ترک منزل - 9 شب بازگشت

این نکته رو هم فراموش نکنید که وقتی برمیگشتم خونه، عملا جنازه ای بیش نبودم ! (مثل الان که در حقیقت روحم داره براتون پست میگذاره !!)

    حالا موضوع از چه قراره ؟!...
عرضم به حضورتون که نمیدونم چه کسانی متوجه رفتن من به هفته نامه جیم شدن و باز چه کسانی متوجه استعفا و نرفتن من در دو هفته پیش شدن و باز چه کسانی متوجه این موضوع شدن که من رو به زووور مجبور کردند تا دوباره برم جیم و ... بهر حال الان باید بگم که چه میدونستی و چه نمیدونستی بی خیال (!) چون یه اتفاق تازه تری افتاده .. بدین وسیله اعلام می کنم که من از همین دیروز (!) تجربه سوم خودم رو در زمینه اشتغال آغاز کردم .. البته بین خودمون بمونه که یه نموره لقمه اش بزرگ تر از دهان منه و امیدوارم در گلوی مبارک جناب غریبه، بکس و باک نکنه !!. راستش روی هیچ یک از کارهایی که تا الان انجام دادم، نمیشه اسم "کار" گذاشت (بگذریم از این موضوع که ملت دارن با همون کارها زندگی میکنن و خرج زن ها و بچه شون رو میدن !! البته حقیر معتقدم که اگر عنایات و فضل پروردگار نباشه ، این گروه از ملت عزیز و شهید پرور ما که متاسفانه در اکثریت هستند، حتی اگه در طول ماه تنها "هوای ناپاک شهرها" رو میل بفرمایند باز هم آخر برج کسری میارن اما ... !!) اما این یکی یه جورایی با بقیه فرق میکنه .. هم از منظر شخصی که می خوام در تشکیلاتش کار کنم و هم از زاویه اسم و رسم و  جایگاهی که داره .. البته این نکته رو هم اضافه کنم که تا همین چند ساعت پیش خودم هم از گستردگی کاری که دارم واردش میشم خبر نداشتم و ... حالا این که چی هست و چی نیست بماند (چطور سریال یانگوم شونصد قسمت طول میکشه اما هیچ کس هیچی نمیگه، حالا من یه نموره ناز و عشوه میریزم همه چپ چپ نگاه می کنید ، اصن حالا که این طور شد نمیگم تا دلتون بسوزه !!)

    نکته بسیااااار مهم :
من تا وارد کار بشم و بفهمم که چی به چی هست و کی به کی نیست .. قطعا یکی دو هفته ای طول خواهد کشید و احتمالا مجبور باشم از سر صبح تا انده شب برم اونجا؛ در نتیجه قطعا زمان مساعدی جهت پست گذاشتن نخواهم داشت .. از طرفی اکثر شما عزیزان لطف می کنید و به نیمکت سر میزنید و پست جدید گذاشتید و جواب کامنت های قبلی من رو داد و ... خلاصه یه عالمه کارهای خوب خوب کردید اما من هنوز فرصت نکردم شخصا خذمت برسم و براتون کامنت بگذارم .. باز از یک طرف دیگه، اگه بخوام به فکر پست گذاشتن باشم و یا اینکه بخوام به سبک گذشته هام، کامنت های طوماری بگذارم، بی شک با کارم جور در نمیاد .. در کل اگه بخوام یه جمع بندی از همه این طرف ها و اون طرف ها  و طرف های دیگر داشته باشیم، متوجه خواهیم شد که باید فکری برداشت . در نتیجه از هم اکنون دو اصل زیر تصویب و لازم الاجراء می گردد : (جوگیر شدن در حد تیم ملی !!)
1- به منظور یک نواخت و سوت و کور نشدن نیمکت، به علت مشغله های غریبه در هفته آتی، سرقفلی این مکان طبق سنوات گذشته و بدون هیچ گونه هماهنگی قبلی ، به آبجی مرجان جان واگذار می گردد تا بیاد براتون پست های خوشمل خوشمل (نیلوووو کجایی که ببینی من همش یادت می کنم .... حسووووووود !!) بگذاره و حالش رو ببرید .
2- من نیمکت رو سپردم به مرجان که خودم اندکی فرصت کامنت گذاشتن پیدا کنم؛ با این وجود چون نمیتونم کامنت های طولانی بگذارم، باید سعی کنم و به خودم بیاموزم که میشه در کامنت های کوتاه هم حرف های قشنگ زد .. در نتیجه منتظر کامنت های بی سر و ته من باشید !!!

    و اما بعد از بعد ...
در اصل باید این پست رو جمعه می گذاشتم اما چون نمیتونم، پیشاپیش شعر زیبا ذیل رو به محضر همه دوستان عزیز تقدیم می کنم .. همچنین امیدوارم که هیچ گاه احتجاج بی نظیر سیدالشهدا با کوفیان در کربلا را فراموش نکنیم و این حقیقت را باور داشته باشیم که ورود حرام در زندگی باعث نابودی انسان خواهد شد (حتی اگر یک لقمه باشد) به حدی که حتی صدای عزیز فاطمه هم در وجودمان تاثیر نخواهد داشت .. و وای به آن روز :

«« ... ملئت بطونکم من الحرام ... »»

باز این چه شورش است ...
باز این چه شورش است که در خلق عالم است
باز این چه نوحه و چه عزا و چه ماتم است
باز این چه رستخیز عظیم است کز زمین
بی نفخ صور خاسته تا عرش اعظم است
این صبح تیره باز دمید از کجا کزو
کار جهان و خلق جهان جمله در هم است
گویا طلوع میکند از مغرب آفتاب
کاشوب در تمامی ذرات عالم است
گر خوانمش قیامت دنیا بعید نیست
این رستخیز عام که نامش محرم است
در بارگاه قدس که جای ملال نیست
سرهای قدسیان همه بر زانوی غم است
جن و ملک بر آدمیان نوحه میکنند
گویا عزای اشرف اولاد آدم است
خورشید آسمان و زمین نور مشرقین
پروردهی کنار رسول خدا حسین

شاد باشید و شادی آفرین
یا حق